"Maar je doet toch gewoon alles?"
Het is een vraag die vaak goed bedoeld is. Toch raakt hij precies aan één van de grootste misverstanden rondom complexe PTSS. Veel mensen denken dat iemand die nog werkt, boodschappen doet, een gezin verzorgt of sociaal contact onderhoudt, zich ook redelijk moet voelen. Bij CPTSS werkt dat vaak heel anders. Een donker gat is geen depressie Wanneer mensen spreken over een depressie, denken ze vaak aan verdriet, hopeloosheid of het ontbreken van motivatie. Hoewel daar overlap mee kan bestaan, ervaren veel mensen met CPTSS iets dat anders voelt. Ze beschrijven het als een donker gat. Niet alleen figuurlijk.
Maar als een innerlijke toestand waarin het licht lijkt te verdwijnen. Er komt geen warmte binnen. Er gaat geen warmte naar buiten. Het is alsof de verbinding met het leven tijdelijk wordt afgesloten. Je blijft functioneren Juist dat maakt CPTSS zo moeilijk zichtbaar.
Je kunt opstaan.
Je kunt autorijden.
Je kunt werken.
Je kunt een gesprek voeren.
Je kunt zelfs lachen op de juiste momenten.
Maar ondertussen voelt alles leeg. Puur omdat je zenuwstelsel zich opnieuw in een overlevingsstand bevindt.
Overleven is geen leven!
Veel mensen met CPTSS hebben jarenlang geleerd dat doorgaan veiliger was dan stilvallen.
Ze leerden emoties onderdrukken. Ze leerden presteren terwijl ze uitgeput waren. Ze leerden glimlachen terwijl er vanbinnen chaos heerste. Dat patroon verdwijnt niet vanzelf wanneer het gevaar voorbij is. Het lichaam blijft reageren alsof overleven nog steeds noodzakelijk is. Waarom de omgeving het vaak niet ziet De buitenwereld beoordeelt iemand meestal op zichtbaar gedrag.
Ben je op tijd?
Doe je je werk?
Kom je afspraken na?
Dan zal het wel meevallen. Maar psychisch lijden laat zich niet altijd zien. Sommige mensen schreeuwen om hulp. Anderen worden stil. En weer anderen functioneren ogenschijnlijk probleemloos, terwijl iedere stap een enorme inspanning kost.
Begrip begint met luisteren. Misschien herken je jezelf in dit verhaal. Misschien herken je een partner, vriend, collega of familielid. Vraag dan niet alleen hoe de dag was. Vraag ook hoe het vanbinnen voelt. Want iemand kan alles doen wat de dag vraagt en zich tegelijkertijd bevinden in een donker gat waar niemand iets van ziet.
Dat is één van de meest eenzame kanten van complexe PTSS en precies daarom verdienen deze ervaringen woorden. Zodat mensen zich eindelijk begrepen voelen.
De meeste mensen luisteren om te antwoorden. Werkelijke interesse begint pas wanneer je luistert om te begrijpen. (Ambrosius Duuk)
Reactie plaatsen
Reacties