Er zijn vragen die je jarenlang met je meedraagt zonder ze ooit uit te spreken. Vaakomdat je bang bent voor het antwoord, of omdat niemand lijkt te willen luisteren.
Wanneer ben je zo gewend geraakt aan pijn dat rust onveilig voelt? Hoe leg je uit dat je kapotmoe bent van een verleden dat niemand kan zien? Wat als je niet te gevoelig bent, maar gewoon te veel hebt moeten voelen?
Het zijn gedachten die bij mij zijn opgekomen op momenten dat ik ze niet kon tegenhouden. Uiteindelijk werden het er 37, en ik realiseerde me dat er een boekje in zat.
Bij trauma zijn antwoorden vaak te snel. “Je moet het loslaten.” “Het is toch al zo lang geleden.” “Je hebt het overleefd.” Zinnen die bedoeld zijn om te troosten, maar aankomen als een deur die dichtgaat. Een vraag laat de deur open. Hij zegt: ik zie dat hier iets ligt, en ik haast je niet.
Het boek bestaat uit vier delen:
- Het overlevende zelf: hoe overlevingsstrategieën karakter werden.
- Het lichaam dat blijft wachten: waarom rust onveilig voelt en je lijf nog op wacht staat.
- De ander: vertrouwen, hulp vragen en de masker die je draagt.
- Wat eronder ligt: verdriet, schuld, rouw en de vraag of vergeven een vereiste is.
Elk hoofdstuk begint met één vraag en eindigt zonder oplossing. Puur omdat jouw weg niet dezelfde is als die van een ander.
Voor wie is het?
Voor mensen die leven met de gevolgen van langdurige overbelasting en trauma, en zich afvragen of wat ze voelen “normaal” is. Voor naasten die willen begrijpen wat er achter een gevel zit. En voor hulpverleners die even willen luisteren naar de woorden van de mensen met wie ze werken.
Wat jij hebt meegemaakt, hoeft niemand je te bewijzen. Ook jijzelf niet. Kijk bij Gratis Boeken.
Reactie plaatsen
Reacties