Geen werknemer. Geen instrument. Een mens.
Ik kies ervoor om hier te zijn.
Niet omdat ik moet. Niet omdat het mijn functie is. Maar omdat ik geloof in wat hier gebeurt en omdat ik iets wil betekenen voor een ander. Dat is geen zwakte. Dat is een keuze. En een keuze verdient respect.
Maar vrijwilliger zijn betekent niet: altijd beschikbaar.
Het betekent niet: grenzeloos inzetbaar. Het betekent niet: je kunt me bellen, mailen, aanspreken wanneer het jou uitkomt. Ik heb een leven buiten deze muren. Een gezin, vrienden, verplichtingen, en ja ook rust nodig.
Ik ben geen gebruiksvoorwerp.
Je pakt me niet op als het nodig is en zet me neer als het even niet uitkomt. Ik ben niet de oplossing voor onderbezetting, een kapot rooster of onopgeloste problemen in de organisatie. Ik vul aan. Ik draag bij. Maar ik ben niet de vangnet voor alles wat blijft liggen.
Mijn tijd is waardevol. Net als die van jou.
Het feit dat ik niet betaald word, maakt mijn inzet niet minder waard, het maakt hem méér waard. Want ik geef iets wat ik niet terug krijg in geld. Ik geef mijn tijd, mijn energie, mijn aandacht. Vrijwillig. En dat verdient erkenning. Geen geld. Maar wel: respect.
Dus aan iedereen die met vrijwilligers werkt:
Zie ons. Niet als vanzelfsprekend.
Vraag. Overleg. Zeg dank je.
En onthoud:
wij komen terug zolang we ons welkom voelen.
Ik doe dit met heel mijn hart. Maar mijn hart heeft ook grenzen.
Reactie plaatsen
Reacties